9 Rookmelders: 2 vermoord en nog 7 op mijn dodenlijst!


Rookmelder (1)

                       Het vervangen van een batterij van de rookmelder

 

Ik word vrijwel nooit boos. Niet op mijn dochters, niet op mijn kat, niet op vrienden. Wel op apparaten. En met stip op mijn ´Boos forever’- lijstje staan de overlevende rookmelders in mijn huis. Nog sterker: ze staan op mijn dodenlijst.

Wie is verantwoordelijk voor de vormgeving van mijn rookmelders?

Onmogelijk dat een vrouw de rookmelder van bovenstaand plaatje heeft uitgedacht. (zie ook de gebruiksaanwijzing om een batterij te vervangen, klik op afbeelding). In ons huis hebben wij 9 rookmelders over 4 woonlagen verdeeld. Ze werken fantastisch. Bij het bakken van pannenkoeken kan het zo maar zijn dat ze alle 9 afgaan. En krijg ze dan maar eens alle 9 stil. Wie dat makkelijk lukt mag het zeggen. Wij, mijn twee dochters en ikzelf, kregen het niet voor elkaar. Graag beschrijf ik mijn rookmelder ervaring aan de hand van Jobs to be done, Pains & Gains (Canvas Osterwalder.

 

  1. 1.Gains van de rookmelder. 

    De verwachting is dat mijn rookmelders zorgen dat ik rustig kan slapen en ik gewaarschuwd wordt bij rook of beginnende brand. Zodat ik vlot maatregelen kan nemen om erger te voorkomen en dierbaren zichzelf vlot in veiligheid kunnen brengen. Een veilig gevoel dus.

  2. 2.Jobs to be done.

    Rookmelders installeren (is bij de bouw van het huis gebeurd), batterijen regelmatig vervangen. Zorgen dat batterijen op voorraad zijn. Zorg dat je de gebruiksaanwijzing kent. Weet dat als er eentje piept de batterij bijna leeg is. Pak dan de trap (zeker bij 2,7 –  3 meter hoge plafonds). Neem schroevendraaier mee en nieuwe batterij. Zoek de rookmelder met bijna lege batterij en vervang de batterij. Controleer en klaar. Helaas ….. zo werkt het niet (zie Pains).

  3. 3.Pains bij rookmelders die allen afgaan of rookmelders met een lege batterij.

    Wanneer alle rookmelders in jouw huis elkaars alarm overnemen bij het bakken van een pannenkoek vergaat horen en zien je. Het snerpend geluid pijnigt je hersenen. Alle rookmelders moeten worden uitgezet. Met 3 dames sterk, 1 trap en 2 krukken, 3 schroevendraaiers zijn we 2 maanden geleden de rookmelders te lijf gegaan. Ze hielden niet op! Dan maar de batterij verwijderen.  En hoe simpel het ook lijkt, het is nauwelijks te doen.

    Boven je macht zoek je het gaatje voor de schroevendraaier. Je drukt en volgens de gebruiksaanwijzing schuif je de onderkant van de rookmelder er zo af. Ja, ja. In 7 van de 9 rookmelders lukte dat met geen mogelijkheid. Wat we ook deden. Er gebeurde niets. Geen beweging in te krijgen. Dat leidt  tot enorme frustratie, wanhoop en woede.

    En dan heb je nog de lege batterij! Ook zonder dat het alarm afgaat en terugkerende piepen je dwingen om dezelfde procedure uit te voeren is het a. vrijwel onmogelijk om de rookmelder met lege batterij te vinden en b) de rookmelder is nauwelijks open te krijgen.

    Gisteren knerpte er om de paar minuten scherpe rookmelder-piepen door het huis. Op het moment dat je onder de rookmelder staat die je verdenkt, houdt het piepen op. Was het deze rookmelder of die van de kamer hiernaast of van de verdieping beneden in de hal of van de verdieping boven op de overloop of in de slaapkamer voor of achter? Om gek van te worden. Het heeft een halve middag in beslag genomen. En natuurlijk! Eenmaal gevonden was het weer een ramp om de batterij te vervangen, want het kreng ging maar niet open.

  4. 4.Onze Pain relievers uit de praktijk: Zet ze op de dodenlijst! Kill!!!

    • Als alle rookmelders afgaan en horen en zien vergaat je en je krijgt ze niet stil: gebruik de achterkant van de schroevendraaier of een hamer en sla hem van het plafond. Het bleek een effectieve wijze om het alarm lokaal te stoppen. Gewoon vermoorden.
    • Bij frequent afgaande rookmelders, terwijl er niets aan de hand is: plastic zak erover. Zorg wel dat je nog enkele rookmelders in werking houdt.
    • Overweeg nieuwe rookmelders aan te schaffen, die met een apart lampje (bijvoorbeeld blauw) aangeven dat hun batterij bijna leeg is. Nu zoek je je het apelazarus naar welke rookmelder af en toe piept. Ik doe een beroep op de rookmeldermakers, want een makkelijk vindbare rookmelder met lege batterij, heb ik nog niet aangetroffen.
    • Als je nieuwe rookmelders aanschaft: kies voor rookmelders met een batterijklepje aan de zijkant: ze bestaan!!!
  5. 5.Wat zou een rookmelder met Gain creators een mooi product kunnen zijn!

    Mijn verbazing is enorm: Wie heeft dit soort rookmelders bedacht? Waarom moet het zo moeilijk? En zeg niet dat alleen vrouwen niet weten hoe het moet. Een ingeschakelde buurman stond ook met zijn handen in het haar!

    Mijn verzoek aan apparaten-makers is: betrek mij en andere vrouwen bij het ontwerpproces van gebruiksvriendelijke apparaten, te beginnen bij rookmelders. Het kan een mooi product worden. Een product waar ik (en met mij vast vele anderen) vrolijk van wordt.

Ik buig mij graag over de Jobs to be done, Pains & Gains van producten en diensten.

Wie heeft vergelijkbare ervaringen? Wie heeft nog meer suggesties voor het verbeteren van klantervaringen? Ik ben benieuwd.

 

Ik wil prettig ouder worden. Hoe dan?


v2

Door extramuralisering, kostenbesparingen en niet in de laatste plaats de participatiesamenleving (zie mijn vorige blog: Wie wil eenzaam ouder worden?) komen nieuwe vormen van wonen onder ouderen op. Wat houdt dat in? En is dat ook mijn voorland? Prettig ouder worden mist nog een gebruiksaanwijzing.

Zelfstandig ouder worden, zelfredzaam zijn: Alleen of met anderen?

De overheid trekt zich terug. Zorgverzekeraars willen dat wij VITAAL ouder worden. Daar moeten we zelf aan werken. Hoe oud moet je zijn om te gaan werken aan VITAAL OUDER worden? Als alleenstaande ouder (niet oudere, maar moeder) ben ik geïnteresseerd in vitaal blijven. Ik sport er lustig op los. Naarmate ik ouder word hoop ik dan ook vitaal te blijven. Maar liever niet alleen. Misschien moet ik gaan denken aan verhuizen. En zoeken naar iets waar ik minder op mijzelf ben aangewezen, zonder verlies van privacy.

Op zoek naar 50+ wonen

Ouderenbonden, de NVM, nieuwe woonvormen en informatie over wat doe je later, noemen mij als vijftiger ‘Oudere’ of ‘Senior’. Oei! En nieuwe vormen van wonen voor ouderen, levensbestendig wonen, zouden voor mij interessant moeten zijn. Oei! Het bange voorgevoel negerend besluit ik mij er in te verdiepen.

Half Nederland lijkt bezig te zijn met vormen van gemeenschappelijk wonen

In de hoop dat nieuwe woonvormen een voor mij interessante plek innemen in de samenleving ga ik op zoek. Wat zijn de alternatieven voor iemand die nog niet in de laatste levensfase zit? Ook al noemen ze vijftigers al ouderen. Misschien word ik blij verrast. Ik voer een kort verkennend onderzoek uit via Google. Zie hieronder hoe actueel dit onderwerp is.

Tabel blog 2 ouderen

Het wonen voor ouderen verandert drastisch: Oudere wil of gaat anders wonen

Het onderwerp wonen voor ouderen blijkt super actueel. Het barst letterlijk van de, meestal particuliere, initiatieven. Met interesse heb ik mij erin verdiept. Alleen zie ik tot nu toe niets wat bij mij past! Ook al zoom ik in op wonen voor 50+. Nog geen 6% gaat over 50-plussers. En dan heb ik het nog niet eens over het grijsgehalte en de behoefte aan hulp binnen de woonvormen die stellen dat de focus ligt op de groep waarin ik val. Werken aan vitaliteit? Anders en zinvol leven? Ik ga verder zoeken.

Maar eerst, ik ben tenslotte marketeer en onderzoeker, de doelgroep ‘Ouderen’ bestaat uit meerdere doelgroepen. Daar zoom ik in mijn volgende blog op in. Suggesties en reacties zijn welkom.

Dedicated Klantenpanel – 1: Mijn plezier aan een dedicated klantenpanel: ik ken ze.


Wij zijn hier grote fans van klantenpanels: dedicated klantenpanels, wel te verstaan.  Hierbij hanteren we de volgende uitgangspunten:

  1. Een warm welkom
  2. Beloning voor panelleden
  3. Een persoonlijke benadering
  4. Het communiceren van uitkomsten
  5. Na 18 maanden afscheid van zittende panelleden

 

Om het panel te vullen met kwalitatief goede leden, hebben we een grondig selectieproces bedacht waarmee we filteren of iemand echt ‘adviseur’ wil zijn van onze opdrachtgever. Want zó zien we het: de klant adviseert onze opdrachtgever. Of het nu gaat om een nieuw idee, co-writing, het testen van webteksten, voorwaarden maar ook deelnemen aan F2F-gesprekken. Het maakt niet uit, zolang een panellid maar ‘bevlogen’ is.

 

Afbeelding blog Ellen

Wanneer we betrokkenheid vragen moeten we zelf op z’n minst ook betrokken zijn. Dat komt goed uit want wij kennen geen andere manier, willen we ook niet. Vandaar dat wij onze panelleden allemaal – stuk voor stuk – als mensen zien, geen nummers. Wanneer iemand mailt, krijgen ze antwoord van mij: niet vanuit een automatisch mailsysteem.  Ik zie als panelbeheerder, vanaf de aanmelding van de geïnteresseerde, alle namen voorbij komen. Gedurende de 18 maanden dat iemand panellid kan zijn spreek ik panelleden, bel met panelleden, zie regelmatig panelleden: zo kent men mij dus ook. We merken dat het persoonlijke contact toegevoegde waarde heeft: van panellid tot panelbeheerder, van mens tot mens.

Zoals ik net al schreef: wij zien onze panelleden als adviseurs: dat platform bieden we dan ook. De hoeveelheid informatie die dat oplevert is enorm. Die informatie gebruiken wij om aanbieder en klant dichter bij elkaar te brengen, de organisatie kan natuurlijk goed inspelen op mogelijke hiaten. Het is ook logisch dat er soms afstanden te overbruggen zijn tussen aanbieder en klant: het bedrijf is druk met de eigen materie, juridische haken en ogen etc.

Om voeling te houden met wat de klant eigenlijk wil én verwacht is het nodig dat de vinger goed aan de pols gehouden wordt. En wat is het leuk dat wij dat mogen doen.  Omdat onze leden weten dat wij klaarstaan voor ze, krijgen we ook informatie zonder dat we er om vragen. Mails met ideeën, zaken waar men tegenaan loopt enz. Wij zetten alle tips en adviezen door en soms gaat dat tot aan de directie…en doet men er ook daadwerkelijk iets mee. Dan heb ik, als panelbeheerder, echt het gevoel dat we zinvol bezig zijn: dat wij samen met de panelleden en de organisatie het verschil kunnen maken. Hoe mooi is dat?!

Wie wil er eenzaam ouder worden?


Zelfredzaamheid ouderen

 

Wie wil eenzaam ouder worden?

Woonvormen waarin ouderen (lees 65-plussers) zelf regelen dat ze op de één of andere manier samen de laatste levensfase in gaan, komen als langzame paddenstoelen uit de grond. Een alternatief voor alleen wonen en voor het bejaarden- en verzorgingstehuis? En een goed recept tegen eenzaamheid? Ik zet er mijn vraagtekens bij.

 

Wie wil er eenzaam ouder worden? Niemand

Met uitzondering van een enkele -geboren- kluizenaar, ben ik nog nooit enthousiaste aanhangers van eenzaam ouder worden tegengekomen. Logisch, want één van de belangrijkste behoeften van mensen, dus ook ouder wordende mensen is sociaal contact.

Top 4 behoefte bij ouder worden

 

We moeten straks allemaal zelfstandig leven en zelfredzaam zijn

Tegenwoordig is zelfstandig wonen, zelfredzaamheid het devies! De oplossing voor mensen met een handicap, langdurig zieken en ouderen!

Want het leidt tot kostenbesparing. Het geeft een boost aan innovatie (bijv. E-health en robotisering) en wat past het goed in een participatiesamenleving. Lang leve de extramuralisering en lang leve de mantelzorg!

 

Iedereen die ouder wordt moet zichzelf straks zien te redden

Het heft in eigen hand nemen leidt tot het zoeken naar woonvormen met, of in de buurt van, andere gelijkgezinden. Even googelen levert op dat er tal van particuliere initiatieven zijn of ontstaan om op een andere manier, met behoud van privacy, samen te wonen én een beetje naar elkaar om te kijken Dat heet nu al ‘goed nabuurschap’. En zo zien vooral de oudere ouderen (65 – 85 jarigen) zich gesteld voor een gezamenlijke taak om samen wonen in zelfstandigheid te realiseren. Een jarenlang ingewikkeld project voor de laatste levensfase.

 

Hoe ziet dat er straks uit? Grijze flats, wijken en dorpen?

Leuk om uit te zoeken. Ook voor mijzelf. Eenzaam ouder worden is niets voor mij. Wie heeft er al ideeën over?